พาเที่ยวอ่าวคุ้งกระเบน จ.จันทบุรี

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 มาแล้วค่ะ..ตามสัญญาที่ให้ไว้ในบล็อกบุฟเฟ่ต์ผลไม้ ว่าจะอัพบล็อกเที่ยวอ่าวคุ้งกระเบน (ไปเที่ยวครบ ๑เดือน ๒วัน) ดองไว้ซะนานLaughing

 

อิ่มจากบุฟเฟ่ต์ผลไม้ ที่สวนสุภัทราแลนด์ จ.ระยองแล้ว เจ๊หนูแหม่มเดินทางต่อไปที่แหลมเสด็จ ต.คลองขุด อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี จองที่พักไว้ที่นี่ค่ะ เป็นรีสอร์ทเล็กๆ สบายๆ นอนพักแค่ ๑คืน ไม่ต้องหรูหราอะไรมากมาย

  ด้านหลังรีสอร์ทเดินตามสะพานข้ามคลองไปนิดเดียวก็ถึงทะเลแล้วค่ะ

         ชายหาดมีผักบุ้งทะเลเป็นดงเลยค่ะ

 

                               ทะเลยามเช้าสวยดีเหมือนกันนะคะ

 

รูปซ้ายมือ :  เห็นปูลมไหมค่ะ ทำตัวกลมกลืนกับเม็ดทรายเลยเชียวกว่าจะนิ่งให้ถ่ายรูปนานเหมือนกัน                         รูปขวามือ : เปลือกหอยสวยๆ ก็เยอะนะคะ

 

   

        มีคนมาเล่นพารามิเตอร์ด้วยค่ะ ท้าทายดีอยากเล่นเป็นบ้างจัง

 

ออกจากที่พัก ขับรถมาประมาณไม่เกิน ๓ก.ม ก็ถึงศูนย์ศึกษการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ศูนย์การศึกษาฯ แห่งนี้น่าสนใจมากนะคะแบ่งออกเป็นหลายโซน เสียดายเจ๊หนูแหม่มมีเวลาน้อยเลยได้เที่ยวแค่ ๒โซน เราเข้าไปเที่ยวข้างในกันดีกว่านะคะ ตามมาเลยค่ะ  โซนแรกคือสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำเฉลิมพระเกียรติ ๖รอบ พระชนมพรรษา ในอาคารนี้มีพันธุ์ปลาน้ำเค็มสวยๆ เยอะมาก 

 

    ต้องขอโทษด้วยนะคะจำชื่อปลาไม่ได้เลย ลืมถ่ายป้ายชื่อมาด้วย Laughing

 

                 ตัวนี้ใหญ่มากกก น่าจะเป็นพี่เก๋าหรือเปล่า...

              

               

               

 

                       สวยๆ ทั้งนั้น....

 

 

           จำได้ตัวนี้ปลากระพงขาว...กินบ่อย  

 

    จุดที่พี่กระเบนตัวนี้ว่ายอยู่เป็นอุโมงค์ เหมือนอควอเรี่ยมทั่วไปแต่ไม่ใหญ่มากค่ะ

 

 เปลือกหอยสวยๆ.....

 

ที่นี่เปิดให้ชมฟรีนะคะ แต่มีตู้รับบริจาคแล้วแต่จะหยอดค่ะ เจ๊หนูแหม่มช่วยสบทบทุนด้วยเพื่อซื้ออาหารให้สัตว์น้ำ เป็นการช่วยอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำทางอ้อม จะได้มีไว้เพื่อให้ลูกหลานศึกษานานๆ 

 

มาต่อที่ สะพานเดินศึกษาธรรมชาติอ่าวคุ้งกระเบน โซนนี้อยู่ห่างจากสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำฯ ประมาณ ๓๐๐เมตรค่ะ  สะพานเป็นไม้เดินสบายดีค่ะ แต่แนะนำว่าควรมาเช้าๆ หรือไม่ก็ช่วงแดดร่ม ลมตกเลยจะดี หรือจะกางร่มก็ได้เพราะ...ค่อนข้างร้อนค่ะ เจ๊หนูมาน่าจะประมาณ เกือบๆ ๑๑โมง Laughing 

   

 

 

  ถ่ายรูปลำบากนิดนึงค่ะเพราะสะพานแคบ ถ้าถ่ายต้นไม้ได้เต็มๆ จะไม่เห็นป้ายชื่อต้นไม้ พอถ่ายป้ายชื่อเต็มก็เห็นต้นไม้ครึ่งเดียว ไม่เห็นยอดSealed

 

 

   ศาลาที่๓ ลืมถ่าย โดดมาศาลาที่๔ เลยนะคะ ฮ่า ฮ่า ... 

 

 

ถึงศาลาที่๕/๑ เหนื่อยใช่เล่น เริ่มไม่อยากถ่ายรูปแล้ว ร้อน

        

 

 

น้ำลงค่ะเลยเห็นชายเลน

 

ถึงศาลาชมวิวแล้ว...ดูคุณผู้ชายท่าทางมีความสุข

 

ออกจากคุ้งกระเบน เข้าตัวเมืองจันทบุรีเจอเทศกาลขายต้นไม้ผลไม้ชอบเลยค่ะแบบนี้

 

ต้นนี้น่าสนใจสุดๆ เพราะไม่เคยรู้จัก ลูกสีสวย น่าลิ้มลองนะคะ แต่ไม่สามารถเพราะรถเต็มไปด้วยของฝาก ทุเรียน เงาะ สละ และอื่นๆ ...เลยได้แต่มอง

 

ทุเรียน...ของโปรด

 

ร้านนี้ขายข้าวเจ้าดำ เจ๊หนูแหม่มลองซื้อมาลอง ๑ถุง หอมอร่อยดีค่ะ

 

ได้มะนาวแป้นจากร้านนี้ ๒ต้น เจ้าของร้านบอก เหลือ ๒ต้นคิด ๑๐๐ ถูกหรือแพงไม่รู้

 

 บ่ายโมงแล้วยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลยเดินทางไปท่าเรื่อ อ.ขลุงกัน ไปร้านอาหารฟาร์มปูนิ่มค่ะลงเรือไปกินข้าวกลางน้ำ ถามเจ้าของร้านว่าแม่น้ำนี้ชื่อแม่น้ำเวฬุวรรณ หลังคาสีเชียว สีแดงคือร้านอาหารค่ะ

 

......มื้อนี้จัดไปเต็มเหนี่ยวเลยค่ะปลากระพงทอดน้ำปลา 

 

 

ยำหอยเชลล์

 

ปูนิ่มทอดกระเทียม

 

ต้มยำปลาหมอทะเล

 

ปิดท้ายด้วยมะนาว ที่หิ้วมาจากจันทบุรี ๕๕๕ ...มานะเนอะ ยังงตัวเองว่าทำไมไม่ซื้อแถวบ้าน ... แหมแต่ต้นมันใหญ่น๊าา.. Laughing

   ขอบคุณทุกท่าน ที่เข้ามาชม ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงที่ให้พื้นทีแบ่งปันและได้รับสิ่งดีๆ จากบ้านหลังนี้

 

ความเห็น

ป่าโกงกางสวยมากค่ะ ถ่ายรูปได้สวยชัดทุกรูปเลย

ขอบคุณค่ะ ป่าโกงกางสมบูรณ์ และสวยมากค่ะ

   พออยู่ พอกิน พอใช้ พอใจ = พอเพียง

ขอบคุณค่ะที่พาเที่ยว น่าเที่ยวมาก

ยินดีค่ะครูพี่นวล...มาเที่ยวกับแหม่มเหนื่อยไหมคะ สะพานเดินนี้ยาวกิโลครึ่งเองค่ะ

   พออยู่ พอกิน พอใช้ พอใจ = พอเพียง

ธรรมชาติ ที่สุดค่ะน้องแหม่ม--บล๊อคดีดีแบบนี้--ดองไว้นาน ก็ไม่ว่ากระไรค่ะ--ไปเที่ยวก็ดีค่ะเปลี่ยนบรรยากาศ แถมสนุกและได้ความรู้ด้วยค่ะ--ขอบคุณมากนะคะ

ยินดีค่ะ ....ใช่ๆ เปลี่ยนบรรยากาศมั่งเนอะ อยู่แต่ในเมืองมีแต่ควันรถ สุขภาพเราจะแย่

   พออยู่ พอกิน พอใช้ พอใจ = พอเพียง

สวัสดีครับ พี่แหม่ม ตามมาเที่ยวด้วยครับ มีทั้งต้นไม้ให้ซื้อ ได้เดินทะเล  มี ทั้งอาหารน่าทาน เห็นแล้วอยากไป มากครับ คิดถึงน้ำทะเลอุ่นๆ ไม่ได้ลงน้ำทะเลอุ่นๆ มานาน พี่แหม่มอย่าเพิ่งไปเที่ยวจนหมดนะครับ รอน้องด้วย

มาๆ ค่ะคุณตุ้ย สนุกจริงๆ ยิ่งตอนเห็นต้นไม้พี่กระโจนเข้าใส่เลยค่ะอยากจะกวาดของในรถทิ้งแล้วซื้อต้นไม้เยอะ เอากลับไปแทน...  เมืองไทยเรายังมีที่เที่ยวที่น่าสนใจอีกเยอะเลยนะคะ

   พออยู่ พอกิน พอใช้ พอใจ = พอเพียง

เจ้หนูแหม่มไอ้ตรงทางเดินบนสะพานถ้าจำไม่ผิดระยะทาง ๒  กม. ป้ายาไปพิชิตมาแล้วค่ะ  เมื่อสองปีที่แล้ว ยังแปลกใจว่าเป็นไปได้ไง

หน้า