เดียงสา
เธอลืมตาเบิกกว้างขยับหน้ามาแนบแก้มผม
ผมถามว่าทำไม
เธอบอกว่าเพื่อจะได้มองหน้าผมชัดๆ
เธอพูดตะโกนเสียงดังสั่น
ผมถามว่าทำไม
เธอตอบว่าเพื่อจะให้ผม ได้ยินชัดๆ
เธอวิ่งเร็วปรี้ด...แทนการเดิน
ผมถามว่าทำไม
เธอบอกว่าจะได้ถึงอ้อมแขนผมโดยไว
เธอกินทุกอย่างไม่เลือกว่า และตลอดเวลา
ผมถามว่าทำไม
เธอบอกว่า เธออยากจะโตไวๆได้ไปไหนกับผม
เธอร้องขอแว่นจากแม่เวลาจะเขียนหนังสือ
ผมถามว่าทำไม
เธอตอบว่า แว่นทำให้เธอดูฉลาดขึ้นเหมือนคุณหมอ
เธอแอบเอาลิปสติกแม่ มาทาปากปาดแก้ม
ผมถามว่าทำไม
เธอบอกว่าเธออยากเป็นแอร์ฮอสเตสสาวสวย
เธอชอบหยิบโทรศัพท์ของผมมาพูดคุยเปล่าๆคนเดียว
ผมถามว่าทำไม
เธอบอกว่าเธออยากจะเจอะเจอสังคมมุมกว้างนั้น
เธอถามผมว่า
ทำไมผมถึงนั่งนิ่งๆอมยิ้มและตั้งคำถามจัง
ผมตอบว่า พ่ออยากจะกลับไปเป็นเหมือนหนูอีกครั้ง
ลูกสาวของพ่อ
- บล็อกของ มานี มานะ วีระ ชูใจ
- อ่าน 6475 ครั้ง
ความเห็น
chai
17 ธันวาคม, 2010 - 15:10
Permalink
มานี มานะ วีระ ชูใจ
อิจฉาคนมีลูกจัง
ทำความดีนะครับ จะได้มีความสบายใจ msn/krawmovie@hotmail.com
มานี มานะ วีระ ชูใจ
17 ธันวาคม, 2010 - 19:55
Permalink
แล้วสาวที่ไหนหละนั่น
:confused: งั้นพี่คงต้องอิจฉาตัวเองด้วยเปล่าครับ..
ผมคิดว่า ลุก..คือเรี่ยวแรงหนึ่งนะครับที่คอยผลักดันให้เรามุ่งไปอีกฝันหนึ่ง
จากที่เราเองฝันว่าอยากจะเรียนจบ อาจมีงานดีๆทำ มีสภาพคุณภาพชีวิตที่ดี มีครอบครัวที่น่ารัก
แต่ทุกอย่าง...ลูกคือสิ่งที่สำคัญกว่าทุกอย่าง..ความคิดผมนะครับ
อนาคตของเขา..เรามีส่วนในการวางฐานที่สำคัญ
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
แดง อุบล
17 ธันวาคม, 2010 - 15:23
Permalink
น่ารัก
อิจฉาครอบครัวที่พร้อมพ่อแม่ลูกค่ะ
"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"
มานี มานะ วีระ ชูใจ
17 ธันวาคม, 2010 - 19:51
Permalink
คือครอบครัวครับ
ผมกับแฟนอยู่กันคนละที่...แม่เค้าบางกอกโน้นหละครับ..
กลับมาเดือนละสองครัง...ส่วนผมขึ้นไปเดือนละครั้งโดยประมาณ..
พยายามครับ พยายามไม่ให้น้องขาด ให้เค้าได้อยู่ตามสภาพที่เข้าใจ
ไม่ฝื่นเรา ไม่ฝืนธรรมชาติความต้องการเขา.จัดให้ไปตราบเท่าที่ไม่ลำบากเรื่องเวลาและระยะห่างนะครับ
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
นนท์
17 ธันวาคม, 2010 - 15:57
Permalink
ช่างเจรจา
ช่างเจรจา สงสัยคงจะได้จากคุณพ่อเต็มๆ
ฉลาด อยากรู้อยากเห็น น่ารักจัง
NONT..
มานี มานะ วีระ ชูใจ
17 ธันวาคม, 2010 - 19:47
Permalink
วัยที่ดีที่สุดของมนุษย์
ผมคิดแบบนั้นนะครับ...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
เสิน
17 ธันวาคม, 2010 - 16:31
Permalink
มานีมานะ
ผู้ใหญ่อยากเป็นเด็ก
๕๕๕
..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..
มานี มานะ วีระ ชูใจ
17 ธันวาคม, 2010 - 19:46
Permalink
ประมาณนั้นหละครับ
:hot: เหนื่อยครับ แต่ต้องพยายามหาเรื่องขัดใจเขาบ้าง...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
มาย
17 ธันวาคม, 2010 - 17:34
Permalink
น่ารักจัง
อ่านแล้วเห็นภาพเลย
there is a will , there is a way .
มานี มานะ วีระ ชูใจ
17 ธันวาคม, 2010 - 19:44
Permalink
เข้าใจครับ
:sweating: ยากนะครับที่จะจัดวาง...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
หน้า