บล็อกของ กิ่ง ก้าน ใบ

เป็นโรคภูมิแพ้เมื่อตอนที่ออกไปอยู่บ้านสวนที่รอบสวนก็จะเป็นที่นาเวลาไถนาก็จะเจอฝุ่นจากนา  ก็เลยเริ่มเป็นคือตอนเช้าก็จะเป็นหวัดทุกวันพอสาย ๆ ก็จะหายไปเป็นแบบนี้ทุกวันก็จะรักษาตามอาการ กินยาทุกวัน  แพ้มาก ๆ ก็ จมูกบวมหายใจไม่ได้ก็คือถ้าแพ้มาก ๆ ก็นอนไม่ได้เลยเป็นมาก ๆ เข้าก็เลยไปหาหมอ

หมอให้ยาแบบเบา ๆ ก่อนกินยังไงก็ไม่หายสุดท้ายก็ได้ยาพ้นมาต้องพ้นทุกเช้าเย็น  พ้นมาก ๆ ก็แสบจมูกหมอบอกว่าหมดยาจะให้แล้ว   ต้องออกำลังกายโดยการวิ่งทุกเช้า  แต่เราเป็นวัยกำลังกินกำลังนอนนะตอนเช้าจะให้ตัวเองลุกขึ้นวิ่ง

เป็นความอยากที่สุดในชีวิตเลยแม่ต้องปลูกทุกเช้า

ว่านแก้แพ้กับแม่ที่รัก

วันที่  8  มิถุนายน  2553  ช่วงนี้ที่บ้านฝนตกทุกวันเลย  ดีได้ปลูกอะไรหลายอย่างเลย  มะเขือ  มะเขือพวง  มะละกอ  ว่าน  มะรุม  ฟักทอง  ดอกไม้ให้แม่    พอดีช่วงนี้มีดอกไม้ออกดอกหอมเต็มบ้านเลย   อากาศก็เย็นไม่ร้อนเท่าเดือนเมษายน  ใครบอกละว่ามาอยู่บ้านไม่มีอะไรทำทำจนไม่มีเวลาจะพักแล้ว  วันนี่ยกท่อจะปลูกว่านคงเป็นที่เราไม่เคยยกของหนัก  ทำเอาหลังปวดไปหมดเลย  ผลก็คือปลูกได้กระถางเดียวเอง   รอหลังหายดีก่อนแล้วจะปลูกต่อค่ะ แม่คงเห็นว่านที่ไม่ได้ปลูกแต่ยังไม่ได้หั่นแม่เอามาหั่นตากแตดให้หมดเลยค่ะ  แม่บอกว่าเดียวแห้งไม่ทันกินต้องบอกก่อนว่ากิ่งยังต้องกินอยู่  แต่ไม่ได้กินยาหมอแล้วก็พ่นยาแล้ว  พอมาอยู่บ้านอากาศก็เปลี่ยนคนที่เป็นภูมิแพ้ต้องมีอาการ

ว่านแก้แพ้ออกหน่อเต็มเลยค่ะต้องรีบปลูกแล้วค่ะ  พอดีมีท่ออยู่สองที่จะปลูกลงท่อลองดูค่ะ  ผลเป็นยังไงจะรายงานนะค่ะ

จากกรุงฯมาถึงบ้านเกิด

วันที่  6  มิถุนายน  2553   กว่าทุกอย่างจะลงตัวจัดการทุกอย่างที่ผู้เขียนสร้างให้ผูกมัดตัวเองไว้  แล้วก็ได้กลับมาเป็นไทยอีกรอบ  ลาออกจากงาน  กลับมาถึงบ้าน  ที่บ้านร้อนมาก  ที่บ้านไม่มีห้องเย็น ๆ  ให้อยู่แล้ว

ลูกไหน

ไปเดินตลาดมาเห็นพ่อค้าขายไม่เคยเห็นมาก่อน  เข้าไปถามว่าลูกอะไรแต่ไม่กล้าถามต่อว่าจะไปหาต้นที่ไหนมาปลูก  เอามารอบแรกเอามาทดลองเอาลงดินดูไม่งอก  ไปรอบสองเอามาใหม่รอบนี้ลูกใหญ่กว่ารอบแรก  พ่อค้าบอกว่ามีสองขนาดลูกเล็กกับลูกใหญ่เลยเอามาทั้งสองแบบเลยเอามาดูว่าข้างในมีเม็ดหรือเปล่าผลก็คือ  บางลูกมีแต่บางลูกไม่มีก็เลยจะลองเพาะใหม่ดูสิว่าจะงอกหรือเปล่า  เอามาลองกินดูก็ดีนะถ้าเด็ก ๆ คงชอบกินกับพริกเกลือ

ปลากัดยังสีธงชาติไทยเลย(ยืมมาจาก Google)

ฉันรักเมืองไทย

เดือนเมษายน  2553  ที่บ้านสวน

ฉลาด…ได้อีก

ยังพอมีเวลาไปเดินร้านหนังสือไปเจอหนังสือเล่ม   จริง ๆ แล้วใจจะไปหามาอ่านนานแล้วแต่ไม่มีเวลา

ผู้เขียนเองเป็นคนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเท่าไรอ่านแล้วหลับทุกที่ไปสิ  (ถึงได้โง่มาจนโตละอาจจะไปจนตาย) 

ฉลาด….ได้อีก  อ่านแล้วจะฉลาดจริงเปล่าก็ไม่แน่ใจผู้เขียนเองโง่ในสายเลือดอยู่แล้ว เป็นหนังสือ

 ดร.วรภัทร์  ภู่เจริญ  เคยเจอแล้วตัวเป็น ๆ เลยอาจารย์น่ารักมาก