คืนสู่ธรรมชาติ ด้วยเสื้อผ้าธรรมชาติ
สัปดาห์นี้มีกิจกรรมเผยแพร่คุณค่า ผ้าทอพื้นบ้านสีธรรมชาติ ขอโอกาสพี่น้องประชาสัมพันธ์ เพื่อข้อมูลความรู้เป็นหลักค่ะ

พูดถึงเส้นใยฝ้ายน้อยคนจะรู้ที่มาค่ะ ผ้าฝ้ายที่เราใช้กันอยู่ มาจากดอกฝ้ายทั้งหมด แต่กรรมวิธีจากดอกฝ้ายมาเป็นเส้นฝ้ายได้อย่างไรนั้น มีอยู่ ๒ เทคโนโลยี คือระบบเครื่องจักรที่เขาทำได้เร็ว และใช้พลังงานไฟฟ้ามาก ในขณะเดียวกันก็ได้ผสมเส้นใยสังเคราะห์ไปด้วย อีกด้านหนึ่งอันเป็นภูมิปัญญาดั้งเดิมของโลก ซิ่งเป็นการใช้เทคโนโลยีพื้นบ้านง่ายๆ และที่น่าสังเกตคือ มีลักษณะคล้ายๆกันทั่วโลก โดยไม่ต้องอาศัยไฟฟ้า เริ่มจากการขั้นตอนการ อีดฝ้าย คือการใช้ปัญญาเอาเมล็ดฝ้ายออกจากปุยฝ้าย ดังภาพ

เมื่อได้ปุยฝ้ายที่แยกเมล็ดออกแล้ว นำไปตากแดดให้ฟู แล้วมา ดีดฝ้าย คือ การตีให้ฟูและเป็นเนื้อเดียวกัน ด้วย คันโฮง คล้ายคันธนู ดังภาพ จากนั้นนำไปปูรีดด้วยมือให้เป็นแผ่น แล้วม้วนไว้เป็นหลอดๆ คือสำลีที่มีขายเป็นหลอดๆทั่วไป จากนั้นก็นำหลอดฝ้ายไปปั่นตีเกลียวเป็นเส้นใย ดังภาพในบล็อคชาวนา เครื่องปั่นเรียกว่า ไน หรือ หลา

จากนั้นจึงนำไปย้อมสีจากใบไม้ เปลือกไม้ต่างๆ ที่ได้นำเสนอไปแล้ว (ดูบล๊อคสวนสีธรรมชาติ ๑- ๔)โดยส่วนตัวในช่วงเวลาที่ผ่านมาประมาณ ๑๕ ปีที่พยายามเผยแพร่เรื่องนี้สู่สังคมไทย ทั้งใช้งานวิจัย เขียนบทความ ออกงานนิทรรศการ พบว่ายากมากๆ ด้วยเสื้อผ้าเป็นปัจจัยที่ฟุ่มเฟือย และสังคมไทยส่วนใหญ่บริโภคที่รูปแบบมากกว่าเนื้อหา นักออกแบบคนไทยเองก็ไม่ลุ่มลึกพอ ที่จะยกระดับผ้าพื้นบ้านอย่างรู้จักและเข้าถึงความเป็นธรรมชาติแท้ๆ กระทั่งมาพบกับนักออกแบบชาวญี่ปุ่น ซึ่งเบื่อหน่ายแฟชั่น จึงร่วมกันทำงานมา ๑๐ ปีกว่าแล้ว
คุณลุง Usaato กัลยาณมิตรที่ช่วยให้ชาวบ้านหลายพื้นที่มีงานต่อเนื่อง เพราะช่วยปลดล็อคด้านการแปรรูปเสื้อผ้าธรรมชาติ และส่งออกไปญี่ปุ่น เพราะเมืองไทยตลาดเฉพาะมากๆ
ชาวญี่ปุ่นนิยมผ้าพื้นบ้านแท้สีธรรมชาติ และที่สำคัญดีไซน์ของคุณลุง ที่เรียบง่ายและเก๋
โดยส่วนตัวพี่หยอยเองเป็นฟันเฟืองหนึ่งในกระบวนทิศทางนี้ รับผิดชอบช่วยงานเทคนิคการทอการย้อมหนุนช่วยชาวบ้าน และเผยแพร่ ในส่วนธุรกิจไม่มีทักษะเลย แต่ก็รับรู้ถึงการนำกำไรที่ได้มาช่วยกลุ่มทอผ้าและกลุ่มพระเณรจากลาวที่เข้ามาเรียนหนังสือในเชียงใหม่
ในภาพคือน้องๆชาวเชียงใหม่พนักงานของบริษัท Usaato Siam อยู่ที่หางดง เชียงใหม่ (พี่เท่งแปลงร่างแล้วนะคะ)
นั้นคือที่มาที่ไปของกิจกรรมที่จะเกิดขึ้น ในวันอาทิตย์ที่ ๒๖ มิถุนายน นี้ ณ ร้านเลมอนฟาร์ม แจ้งวัฒนะ
๑๑ - ๑๓.๐๐ น ชวนทำการ์ดจากผ้าและเส้นใยธรรมชาติ สาธิตการตีฟูใยฝ้าย และการปั่นฝ้ายด้วยมือ กับช่างทอพื้นบ้าน
๑๓ -๑๔.๐๐ การแสดงดนตรีพิณแก้ว โดย คุณวีระพงศ์ ทวีศักดิ์
Art Performing โดยคุณฟ้าใส ทวีศักดิ์
๑๔. ๐๐ Slide Show แนะนำงาน Usaato กับผืนผ้าธรรมชาติ แนวคิดการออกแบบ นำธรรมชาติมาสู่การรู้จักตัวเอง
๑๔.๓๐ Usaato Dress Show โดยแขกรับเชิญ
๑๕ -๑๖.๐๐ เสวนา ง่ายและงาม ด้วยผืนผ้ามีชีวิต ดร.เอกวิทย์ ณ ถลาง คุณลุงUssato
พระสันติพงศ์ และคุณสมยศ สุภาพรเหมินทร์
เรียนเชิญพี่น้องผองเพื่อนที่สนใจ หรือช่วยบอกต่อผู้สนใจรักงานผ้า ไปร่วมคุยและชมความงาม ความดี ความจริงในวิถีพื้นบ้านอีกปัจจัยหนึ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตแต่ไม่ค่อยได้พูดกัน นะคะ
- บล็อกของ ประไพ ทองเชิญ
- อ่าน 12403 ครั้ง

ความเห็น
ลุงแอ้ด
22 มิถุนายน, 2011 - 08:44
Permalink
น่าสนใจมากครับพี่หยอย
น่าสนใจมากครับพี่หยอย เข้ามาให้กำลังใจครับ
แล้วแหล่งผลิตฝ้าย ปลูกฝ้ายของไทยอยู่ที่ไหนครับ ผ้าฝ้ายธรรมชาติมีโอกาสขึ้นเชื้อราได้ง่ายกว่าใยผ้าสังเคราะห์ใช่มั๊ยครับ ผมว่าการย้อมสีด้วยวัตถุดิบธรรมชาติที่มีแทนนิน (Tannin) เป็นการฆ่าเชื้อราไปในตัว ผ้าที่พี่ทำมีราคาแพงมั้ยครับ ฝรั่งจะชอบผ้าแบบนี้มากเพราะคุณค่าอยู่ที่การทำด้วยมือ
ประไพ ทองเชิญ
22 มิถุนายน, 2011 - 09:06
Permalink
ลุงแอ้ด ฝ้ายลองปลูกที่สทิงพระแล้วได้ผลจ้า
แหล่งปลูกฝ้ายของไทยวันนี้เหลือน้อยมากๆ ยังมีที่วังสะพุง เลยและหมู่บ้านที่ส่งผ้าให้ทางเครือข่ายก็ใช้มาตรการแกมบังคับให้ฟื้นฟูการปลูกฝ้ายขึ้นด้วย
เรื่องย้อมสีลุงแอ้ดเข้าใจถูกต้องค่ะเรื่องแทนนินฆ่าเชื้อรา ผ้าสีธรรมชาติไม่มีเชื้อราโดยเฉพาะผ้าครามนี้อมตะมากๆ ไม่ซักก็ยังหอมครามเพราะเขาทำปฏิกริยากับออกซิเจนตลอดเวลา
ผ้าที่ทำกับชาวบ้านที่พัทลุงราคาไม่สูงเพราะไม่มีค่าโสหุ้ย แต่ที่วางเลมอนฟาร์มราคาสูงจ้า พี่ไม่เกี่ยวนะ ฮาๆๆพี่หยอยเผยแพร่คุณค่าอย่างเดียว (อยู่หลังฉากเอาสตางค์คนรวยๆมากระจายบ้างดีออก)
lekonshore
22 มิถุนายน, 2011 - 08:47
Permalink
พี่หยอยสวยจังค่ะ
เอาผ้าพันใหล่สวย ๆ ค่ะ(จองค่ะจอง)
แล้วพี่หยอยมีคนรับมอบมรดกความรู้ด้านนี้ไว้เป็นตัวแทนแล้วม้ายค่ะ เดียวเล็กหาห้าย.............:crying2:
msn:lekonshore@hotmail.com
ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร
ประไพ ทองเชิญ
22 มิถุนายน, 2011 - 09:03
Permalink
เล็กเห็นแววใครมั่งแล้ว
ฝากปลูกฝ้ายปลูกครามที่บ้านทิ้งพระได้มั่งม้ายนิ ผ้าคลุมไหล่คุณนายเก็บไว้ให้แล้ว จะให้ไปแต่งเดินแบบ บนเขาบรรทัดโด้ เตรียมหุ่นให้งามๆๆๆ เข้าไว้นะน้องเหอ
เสิน
22 มิถุนายน, 2011 - 09:11
Permalink
น้องหยอย
..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..
ประไพ ทองเชิญ
23 มิถุนายน, 2011 - 05:24
Permalink
พี่เก้ เคยปลูกฝ้าย สบายแล้วเรา
ได้ที่ขยายพันธุ์ฝ้ายเพิ่มแล้ว ฝ้ายคู่ครามนะ เอาไปทั้งคู่เลย
pongsak sornsung
22 มิถุนายน, 2011 - 09:34
Permalink
ขอเป็นกำลังใจให้
สวัสดีครับน้องหยอย พี่เข้ามาเป็นสมาชิกบ้านสวนตามคำแนะนำของน้องแล้วนะ เข้ามาแล้วมีอะไรหลากหลาย อบอุ่นดี ได้ความรู้มากด้วย พี่ขอเป็นกำลังใจให้เกี่ยวกับงานสืบสานผ้าทอมือของไทยที่น้องทำ ซึ่งนับวันจะสูญหายไปเรื่อย ๆ การให้ความรู้และเผยแพร่กิจกรรมครั้งนี้เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง แต่น่าเสียดายช่วงนั้นพี่และพี่ศุภติดธุระไปไม่ได้ต้องขออภัยด้วย
ประไพ ทองเชิญ
23 มิถุนายน, 2011 - 05:28
Permalink
โอ๊ะ อาจารย์พงศ์ศักดิ์ ม สุราษฎร์
ยินดีเหลือเกินครับ ฝากหอมแก้มพี่ขาว ๒ ฟอดด้วย 55555 ค่อยพบกันครับ
บุญพา
22 มิถุนายน, 2011 - 09:47
Permalink
พี่หยอย
ชื่นชมงานของพี่มากๆค่ะ ทุ่มเท ทั้งแรงกาย แรงใจ
อันที่จริงมรดกทางภูมิปัญญาไทย มีเยอะแยะมาก หากมีการสนับสนุนอย่างจริงจัง ก็สามารถต่อยอดรายได้ให้กับชาวบ้านได้"บายๆ ไม่ต้องว่างงาน ไม่ต้องแหลงเรื่องเพื่อนมากแรง ไม่ต้องฝึกสมองในการคิดคำนวณ(การพนันทั้งหลาย)
ยังไงก็ขอส่งกำลังใจให้พี่หยอยด้วยค่ะ สู้ๆค่ะ
ประไพ ทองเชิญ
23 มิถุนายน, 2011 - 05:30
Permalink
น้องพาอยากทำงานแนวนี้ม้ายละน้อง
ขอบคุณที่ชม ติมั่งกะได้ อยากหาทีมลุยงานมองซ้ายขวาหาไม่เจอเลย
หน้า