มันน่า........น่าอะไรดี

555  ของเจ้ทำหล่น  ยังไม่มีใครอยากจะเก็บเลย  ...อิ  อิ  กลัวเป็นภาระ    :uhuhuh:

ก็ไม่เหมาะสมเท่าไหร่กับเด็กนักเรียน ขอให้คุณครูช่วยอบรมเยอะๆคงมีประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย เพราะบางทีที่บ้านอาจจะยุ่งงานไม่มีเวลาให้ลูก ลูกขออะไรก็ให้ๆไป

คุณพ่อคุณแม่ต้องดูความเหมาะสม...และให้เวลากับคุณลูกให้มากเพราะกระแสวัตถุนิยมแรงมากๆค่ะ

น่าหนักใจค่ะ ครูตี๋ อนาคตของชาติวันหน้าจะเป็นอย่างไร

ยุคนี้วัตถุนิยมครับ...ต้องทำใจ

:nonono: :nonono: :nonono:

รู้สึกปลง....

ที่ร้านลูกค้าส่วนใหญ่เป็นเด็กนักเรียน เวลามีสายเข้าหยิบโทรศัพท์มาโทร เด็กๆ ก็พากันหัวเราะ เป็นเรื่องตลกไปซะงั้น เลยมีโอกาส ถามว่าโทรศัพท์แต่ละคนราคาเท่าไหร่ เอาเงินมาจากไหน สุดท้าย..ก็ลูกค้า (ลูกคนอื่นด้วย สอนคนใกล้ๆตัวให้ได้ก่อน หุหุ)

ประเด็นโทรศัพท์ กับ เด็ก

ใช้โทรศัพท์แล้ววางไว้ที่โต๊ะ แล้วมีเด็ก(ลูกค้ามาซื้อส้มตำ) เดินไปหยิบ(ขโมย) นึกขึ้นได้ว่า โทรศัพท์ไปไหน โทรตาม (ปิดเครื่อง) บังเอิญเป็นคนชอบซักถามว่าเด็กอยู่หมู่บ้านไหน อะไร ยังไง เลยตามไปเจอ แม่เข้าข้างลูกตัวเอง (เพราะลูกบอกว่าเก็บได้) และแลกเครื่องกับแม่เป็นที่เรียบร้อย ทะเลาะกับแม่เด็กอย่างรุนแรง เพราะแม่เด็กไม่ยอมรับ(รักลูกไม่ถูกทาง บอกให้แม่เด็กปรับความคิดซะใหม่ แม่เด็กเป็นครูพี่เลี้ยง เค้าก็ไม่ฟังแม่ค้าส้มตำมาสั่งมาสอนเค้าเนาะ) กลับด่าทอว่าเราไปใส่ร้ายลูกเค้าซะงั้น สุดท้ายก็ต้องคืนเพราะหลักฐานมัดตัว

เด็กครูป.ไหร...เด็กแถวบ้านน้อย ป.4 แม่ซื้อ ไอแพท ให้ใช้... พี่สาวม.4 ซื้อไอโฟนให้ใช้...มีคนถามว่าทำไมน้อยไม่ซื้อไอโฟน..บอกว่า แค่กลางคืน ก็เล่นเน็ตจนมึนแล้ว...อย่าสร้างแล้วเล่นทั้งวั้นทั้งคืนเลย...

น่าสงสารครู เพราะไม่เรียนรู้ของใหม่

น่าสงสารพ่อแม่ ที่แลลูกไม่ทัน

น่าสงสารเด็ก เพราะตกเป็นทาสค่านิยม

เป็นกันทุกที่ พ่อแม่ใช้เครื่องไม่ถึงพัน