ชิมิชิมิ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ผักข้างบ้าน อาหารข้างรั้ว ครอบครัวพอเพียง หลีกเลี่ยงสารเคมี


เกือบเดือนแล้วตั้งแต่เริ่มมีโครงการ ผมก็มีแนวคิดที่จะทำปลูกผักอะไรสักอย่างที่เป็น ผักแบบอินทรีย์ปลอดสารพิษความรู้สึกตอนนั้นคือ ปลอดสารพิษก็ได้ อินทรีย์ก็ได้ร่วมกัน  แต่พอทำมาทำไป พี่โสทรบอกว่า เอาผักอินทรีย์นะครับ เหวงเลย

 เพราะผักปลอดสารพิษ เป็นผักที่สามารถใช้ปุ๋ยเคมีได้ ใช้ยาฆ่าแมลงได้ แต่ให้นับระยะปลอดภัยเอา..(ว้าวคุ้นๆนะสาวๆ) โครงการเหล่านั้นที่ทำเพิ่งเริ่มต้นจึงถูกพักและพับไปในที่สุด แต่เพื่อให้เข้ากับโครงการบ้านสวนเราที่รณรงค์ ให้พวกเราได้ปลูกผักอินทรีย์เพื่อรับปะทานกัน ประกายใสๆก็ผุดมาแวปวูบอีกครั้ง เป็นการลองทำดูแบบปฐมบท หากมันได้ผลจริงๆอาจจะขยายมากกว่านี้...มาดูกัน แอมๆ.....


     


 ผมเริ่มจากสิ่งที่ง่ายที่สุดสำหรับผมในการทำ นั่นคือผักหวานกับถั่วฝักยาว และมีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนคือ ทำเพื่อให้ลูกกิน มีพืชผักมากมายสำหรับชายทุ่งบ้านนอกแห่งนี้ ที่เป็นผักอินทรีย์โดยกำเนิด ผักกาดนกเขา ออกดิบ  ตำลึง ยอดมะม่วงหินมะพาน ดังนั้นสิ่งที่ผมปลูกอยู่นี้จึงเป็นการทดสอบตัวเองว่า เราทำได้หรือเปล่านะ(เพียงเท่านั่น) และถ้าทำได้ก็อาจจะได้แอบปลื้มตัวเองอยู่คนเดียว ได้ป้อนข้าวที่มีผักอินทรีย์เป็นกับข้าวให้ลูกได้ทาน ครับเริ่มจากเล็กๆง่ายๆ แล้วค่อยท้าท้ายกับสิ่งที่ใหญ่กว่านี้...ตามสะเต็บ 


   


จะเห็นได้ว่าระบบรากจะดีพอควร แม้ไม่ใส่ปุ่ยใดๆเลยตั้งแต่เริ่มต้นปัก ใช้ส่วนประสมของดินที่เป็นขี้เถ้ากองถ่าน ใบหญ้าที่กองถมไว้นานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ไปรื้อมาใส่ ก็เลยออกมาพอชื่นใจแบบนี้ครับ


  


 สะเต็บต่อมา...ผมทำในสิ่งที่ยากขึ้น นั่นคือการปลูกถั่วผักยาว ที่ยากขึ้นเพราะถั่วผักยาวอาจจะเคยสร้างศัตรูไว้มาก ดังนั้นเมื่อลงมือปลูกแบบอินทรีย์ (แบบธรรมชาติ) จึงมีมูลมากมายมาคอยทำร้าย ดั่งที่ใบฟ้องถึงร่องรอยความบอบซ้ำ ผมทำได้อย่างเดียวคือ การไปเด็ด หยิบหนอน และสังเกตสังกาเกือบจะเช้าเย็นเป็นประจำทุกวัน ตอนนี้กำลังรุ่งมากกว่าร่วง เลยให้รางวัลเป็นปลายไว้ไฝ่ให้เธอได้ยึดเกาะ อีกไม่นานคงได้มีหลานแน่นอนสำหรับผม...ถ้า..ไม่อ้อร้อเสียก่อน


  


นี่คือกองใบไม้ที่ผมกวาดๆมารวมกัน ใส่ขี้วัวไปพอควร ราดด้วยกากน้ำตาล ส่วนผสมเดาๆเอาครับ นานทีจะผลิกใต้มาไว้บน แต่เรื่องใบไม้ที่กวาดกับขี้วัวก็ใสเพิ่มตามโอกาส  ทำไปเรื่อยๆ เปื่อยเมือ่ไรก็เมื่อนั้นครับ...ตั้งใจไว้ว่า จะต่อยอดโครงการปลูกต่อไป...แต่ตอนนี้ขอสองอย่างก่อน...(กลัวบูดครับขอโพสก่อน...ค่อยมาแต่งมาเสริมที่หลังนะครับ).


.   


อนึ่ง..ขณะที่เขียนอยู่นี้ฝนกำลังตกหนักพอควร...แต่ไม่ทั้งวัน จะแวะมาเยี่ยม ทุกๆตอนบ่ายๆของทุกวัน  ไม่ต้องถามว่าที่บ้านท่วมไหมนะครับ...ไม่ท่วมครับ แต่สวนยางอ่อนทุกแปลงของผม ก็เป็นดั่งรูปนะครับ...และเป็นมาหนึ่งเกือบอาทิตย์แล้ว...แต่ยังยิ้มได้ครับ....


ปาล์มราคาท้องถิ่น ก.กละ 6.50 และยางลดมาหน่อยนึงครับเหลือ ก.ก 115.00 บาท ประเด็นคือ ไม่มีปาล์มและยางจะขายครับ....

ความเห็น

ก้าวแรกสำเร็จ... จะรอดูก้าวต่อไป


นับวันปลอดภัย ระวังจะเจอกลลวง 555

ถั่วยังใช้ก้านธูปจุดไฟจี้...เป็นจุดแทนปากหนอนได้...


นับประสาอะไรกับ....เรื่องที่เราไม่อาจจะรู้จริง

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

           ที่บ้านเมื่อก่อนแม่จะเป็นคนปลูกผักสวนครัวแล้วก็ใช้ปุ๋ยเคมี เพราะเห็นผลเร็วผักเขียวให้เห็นเลยใน 2-3 วัน  ปีนี้โอ๋มีแรงบันดาลใจจากบ้านสวนฯเลยลงมือทำสวนกะแม่เอง กว่าจะปรับแนวคิดการใช้สารเคมีของแม่ได้ นานๆๆๆๆๆ  ต้องให้แม่เห็นว่า ผักสามารถงามได้แม้ไม่ใชปุ๋ยเคมี

ทำไมเราถึงมีแม่...ที่คล้ายกันนะ...


เป็นความเชื่อ..ของยุคปัฏิวัติเขียวนะครับ...


คนในยุคนั้น...เอาประสิทธิผล ประสิทธิภาพเป็นหลัก


ไม่คำนึงถึงผลกระทบระยะยาว...


แต่มันผ่านไปแล้ว...

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

วันนี้ก็ทำการบ้านไปแล้ว เพราะโครงการของพ่อผู้ใหญ่โส ลุ้นว่าจะได้ผลแค่ไหน เพราะลงผักต่าง ๆ ไปด้วย ทั้งถั่วฝักยา ผักกาดหอม ข่า...รอลุ้นด้วยกันนะคะ

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

เมื่อต่างคนต่างปลูก...


แต่ต่างก็มีแนวคิดเดียว...


แชร์ ความเป็นไปแก่กัน...


บ้านก็เป็นบ้านที่สวยงามสดชท่น สีเขียว อีกครั้ง...เหมือนดั่งที่กำลังเป็น

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

ผักหวานผัดน้ำมันหอยหรอยอน่าบอกใคร...วันนี้กะตัดต้นผักหวานไว้กะลุยเหม็ดเหมือนกัน กะจะปลูกในถุงข้าวสาร เตรียมไว้สำหรับวันที่จะย้ายเข้าบ้านใหม่(กลัวอด)


 

อยู่ที่ไหนก้ไม่อดหรอกครับ...


เพราะเราเอาไปได้ทุกที่...


เมื่อใจรัก ใจพร้อม...อยู่ที่ไหนไม่สำคัญแล้วครับ...


เอาใจข่วยอีกน้อยนิดของแรง...

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไป


เตรียมตัวบ้างแล้ว

ขึ้นรถคันเดียวกันแล้ว...


ก้ต้องรอกันหละครับ....


มาก่อนอาจจะไม่ได้ไปก่อน....เสมอไป..


ขอบคุณครับ...โบกรถไปคันเดียวเลย...

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

หน้า