ชิมิชิมิ
ผักข้างบ้าน อาหารข้างรั้ว ครอบครัวพอเพียง หลีกเลี่ยงสารเคมี
เกือบเดือนแล้วตั้งแต่เริ่มมีโครงการ ผมก็มีแนวคิดที่จะทำปลูกผักอะไรสักอย่างที่เป็น ผักแบบอินทรีย์ปลอดสารพิษความรู้สึกตอนนั้นคือ ปลอดสารพิษก็ได้ อินทรีย์ก็ได้ร่วมกัน แต่พอทำมาทำไป พี่โสทรบอกว่า เอาผักอินทรีย์นะครับ เหวงเลย
เพราะผักปลอดสารพิษ เป็นผักที่สามารถใช้ปุ๋ยเคมีได้ ใช้ยาฆ่าแมลงได้ แต่ให้นับระยะปลอดภัยเอา..(ว้าวคุ้นๆนะสาวๆ) โครงการเหล่านั้นที่ทำเพิ่งเริ่มต้นจึงถูกพักและพับไปในที่สุด แต่เพื่อให้เข้ากับโครงการบ้านสวนเราที่รณรงค์ ให้พวกเราได้ปลูกผักอินทรีย์เพื่อรับปะทานกัน ประกายใสๆก็ผุดมาแวปวูบอีกครั้ง เป็นการลองทำดูแบบปฐมบท หากมันได้ผลจริงๆอาจจะขยายมากกว่านี้...มาดูกัน แอมๆ.....
ผมเริ่มจากสิ่งที่ง่ายที่สุดสำหรับผมในการทำ นั่นคือผักหวานกับถั่วฝักยาว และมีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนคือ ทำเพื่อให้ลูกกิน มีพืชผักมากมายสำหรับชายทุ่งบ้านนอกแห่งนี้ ที่เป็นผักอินทรีย์โดยกำเนิด ผักกาดนกเขา ออกดิบ ตำลึง ยอดมะม่วงหินมะพาน ดังนั้นสิ่งที่ผมปลูกอยู่นี้จึงเป็นการทดสอบตัวเองว่า เราทำได้หรือเปล่านะ(เพียงเท่านั่น) และถ้าทำได้ก็อาจจะได้แอบปลื้มตัวเองอยู่คนเดียว ได้ป้อนข้าวที่มีผักอินทรีย์เป็นกับข้าวให้ลูกได้ทาน ครับเริ่มจากเล็กๆง่ายๆ แล้วค่อยท้าท้ายกับสิ่งที่ใหญ่กว่านี้...ตามสะเต็บ
จะเห็นได้ว่าระบบรากจะดีพอควร แม้ไม่ใส่ปุ่ยใดๆเลยตั้งแต่เริ่มต้นปัก ใช้ส่วนประสมของดินที่เป็นขี้เถ้ากองถ่าน ใบหญ้าที่กองถมไว้นานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ไปรื้อมาใส่ ก็เลยออกมาพอชื่นใจแบบนี้ครับ
สะเต็บต่อมา...ผมทำในสิ่งที่ยากขึ้น นั่นคือการปลูกถั่วผักยาว ที่ยากขึ้นเพราะถั่วผักยาวอาจจะเคยสร้างศัตรูไว้มาก ดังนั้นเมื่อลงมือปลูกแบบอินทรีย์ (แบบธรรมชาติ) จึงมีมูลมากมายมาคอยทำร้าย ดั่งที่ใบฟ้องถึงร่องรอยความบอบซ้ำ ผมทำได้อย่างเดียวคือ การไปเด็ด หยิบหนอน และสังเกตสังกาเกือบจะเช้าเย็นเป็นประจำทุกวัน ตอนนี้กำลังรุ่งมากกว่าร่วง เลยให้รางวัลเป็นปลายไว้ไฝ่ให้เธอได้ยึดเกาะ อีกไม่นานคงได้มีหลานแน่นอนสำหรับผม...ถ้า..ไม่อ้อร้อเสียก่อน
นี่คือกองใบไม้ที่ผมกวาดๆมารวมกัน ใส่ขี้วัวไปพอควร ราดด้วยกากน้ำตาล ส่วนผสมเดาๆเอาครับ นานทีจะผลิกใต้มาไว้บน แต่เรื่องใบไม้ที่กวาดกับขี้วัวก็ใสเพิ่มตามโอกาส ทำไปเรื่อยๆ เปื่อยเมือ่ไรก็เมื่อนั้นครับ...ตั้งใจไว้ว่า จะต่อยอดโครงการปลูกต่อไป...แต่ตอนนี้ขอสองอย่างก่อน...(กลัวบูดครับขอโพสก่อน...ค่อยมาแต่งมาเสริมที่หลังนะครับ).
.
อนึ่ง..ขณะที่เขียนอยู่นี้ฝนกำลังตกหนักพอควร...แต่ไม่ทั้งวัน จะแวะมาเยี่ยม ทุกๆตอนบ่ายๆของทุกวัน ไม่ต้องถามว่าที่บ้านท่วมไหมนะครับ...ไม่ท่วมครับ แต่สวนยางอ่อนทุกแปลงของผม ก็เป็นดั่งรูปนะครับ...และเป็นมาหนึ่งเกือบอาทิตย์แล้ว...แต่ยังยิ้มได้ครับ....
ปาล์มราคาท้องถิ่น ก.กละ 6.50 และยางลดมาหน่อยนึงครับเหลือ ก.ก 115.00 บาท ประเด็นคือ ไม่มีปาล์มและยางจะขายครับ....
- บล็อกของ มานี มานะ วีระ ชูใจ
- อ่าน 7596 ครั้ง
ความเห็น
ทราย
13 พฤศจิกายน, 2010 - 18:51
Permalink
ก้าวแรก
ก้าวแรกสำเร็จ... จะรอดูก้าวต่อไป
นับวันปลอดภัย ระวังจะเจอกลลวง 555
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:36
Permalink
นี่นหละครับ..
ถั่วยังใช้ก้านธูปจุดไฟจี้...เป็นจุดแทนปากหนอนได้...
นับประสาอะไรกับ....เรื่องที่เราไม่อาจจะรู้จริง
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
โอ๋ กาฬสินธุ์
13 พฤศจิกายน, 2010 - 19:53
Permalink
ปุ๋ยเคมี
ที่บ้านเมื่อก่อนแม่จะเป็นคนปลูกผักสวนครัวแล้วก็ใช้ปุ๋ยเคมี เพราะเห็นผลเร็วผักเขียวให้เห็นเลยใน 2-3 วัน ปีนี้โอ๋มีแรงบันดาลใจจากบ้านสวนฯเลยลงมือทำสวนกะแม่เอง กว่าจะปรับแนวคิดการใช้สารเคมีของแม่ได้ นานๆๆๆๆๆ ต้องให้แม่เห็นว่า ผักสามารถงามได้แม้ไม่ใชปุ๋ยเคมี
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:35
Permalink
เวปอินทรีย์ เวปสีเขียว
ทำไมเราถึงมีแม่...ที่คล้ายกันนะ...
เป็นความเชื่อ..ของยุคปัฏิวัติเขียวนะครับ...
คนในยุคนั้น...เอาประสิทธิผล ประสิทธิภาพเป็นหลัก
ไม่คำนึงถึงผลกระทบระยะยาว...
แต่มันผ่านไปแล้ว...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
satjang
13 พฤศจิกายน, 2010 - 20:09
Permalink
ลงมือแล้ว
วันนี้ก็ทำการบ้านไปแล้ว เพราะโครงการของพ่อผู้ใหญ่โส ลุ้นว่าจะได้ผลแค่ไหน เพราะลงผักต่าง ๆ ไปด้วย ทั้งถั่วฝักยา ผักกาดหอม ข่า...รอลุ้นด้วยกันนะคะ
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:32
Permalink
เวปสีเขียว
เมื่อต่างคนต่างปลูก...
แต่ต่างก็มีแนวคิดเดียว...
แชร์ ความเป็นไปแก่กัน...
บ้านก็เป็นบ้านที่สวยงามสดชท่น สีเขียว อีกครั้ง...เหมือนดั่งที่กำลังเป็น
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
สร
13 พฤศจิกายน, 2010 - 20:53
Permalink
มาแลผักหวานกับกองใบไม้
ผักหวานผัดน้ำมันหอยหรอยอน่าบอกใคร...วันนี้กะตัดต้นผักหวานไว้กะลุยเหม็ดเหมือนกัน กะจะปลูกในถุงข้าวสาร เตรียมไว้สำหรับวันที่จะย้ายเข้าบ้านใหม่(กลัวอด)
sorn07(แอ๊ด)gmail(ดอท)com
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:30
Permalink
ปลูกที่ใจ
อยู่ที่ไหนก้ไม่อดหรอกครับ...
เพราะเราเอาไปได้ทุกที่...
เมื่อใจรัก ใจพร้อม...อยู่ที่ไหนไม่สำคัญแล้วครับ...
เอาใจข่วยอีกน้อยนิดของแรง...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
prikhom
13 พฤศจิกายน, 2010 - 21:05
Permalink
สู้ๆ
เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไป
เตรียมตัวบ้างแล้ว
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:28
Permalink
เตรียมตัว
ขึ้นรถคันเดียวกันแล้ว...
ก้ต้องรอกันหละครับ....
มาก่อนอาจจะไม่ได้ไปก่อน....เสมอไป..
ขอบคุณครับ...โบกรถไปคันเดียวเลย...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
หน้า