ชิมิชิมิ
ผักข้างบ้าน อาหารข้างรั้ว ครอบครัวพอเพียง หลีกเลี่ยงสารเคมี
เกือบเดือนแล้วตั้งแต่เริ่มมีโครงการ ผมก็มีแนวคิดที่จะทำปลูกผักอะไรสักอย่างที่เป็น ผักแบบอินทรีย์ปลอดสารพิษความรู้สึกตอนนั้นคือ ปลอดสารพิษก็ได้ อินทรีย์ก็ได้ร่วมกัน แต่พอทำมาทำไป พี่โสทรบอกว่า เอาผักอินทรีย์นะครับ เหวงเลย
เพราะผักปลอดสารพิษ เป็นผักที่สามารถใช้ปุ๋ยเคมีได้ ใช้ยาฆ่าแมลงได้ แต่ให้นับระยะปลอดภัยเอา..(ว้าวคุ้นๆนะสาวๆ) โครงการเหล่านั้นที่ทำเพิ่งเริ่มต้นจึงถูกพักและพับไปในที่สุด แต่เพื่อให้เข้ากับโครงการบ้านสวนเราที่รณรงค์ ให้พวกเราได้ปลูกผักอินทรีย์เพื่อรับปะทานกัน ประกายใสๆก็ผุดมาแวปวูบอีกครั้ง เป็นการลองทำดูแบบปฐมบท หากมันได้ผลจริงๆอาจจะขยายมากกว่านี้...มาดูกัน แอมๆ.....
ผมเริ่มจากสิ่งที่ง่ายที่สุดสำหรับผมในการทำ นั่นคือผักหวานกับถั่วฝักยาว และมีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนคือ ทำเพื่อให้ลูกกิน มีพืชผักมากมายสำหรับชายทุ่งบ้านนอกแห่งนี้ ที่เป็นผักอินทรีย์โดยกำเนิด ผักกาดนกเขา ออกดิบ ตำลึง ยอดมะม่วงหินมะพาน ดังนั้นสิ่งที่ผมปลูกอยู่นี้จึงเป็นการทดสอบตัวเองว่า เราทำได้หรือเปล่านะ(เพียงเท่านั่น) และถ้าทำได้ก็อาจจะได้แอบปลื้มตัวเองอยู่คนเดียว ได้ป้อนข้าวที่มีผักอินทรีย์เป็นกับข้าวให้ลูกได้ทาน ครับเริ่มจากเล็กๆง่ายๆ แล้วค่อยท้าท้ายกับสิ่งที่ใหญ่กว่านี้...ตามสะเต็บ
จะเห็นได้ว่าระบบรากจะดีพอควร แม้ไม่ใส่ปุ่ยใดๆเลยตั้งแต่เริ่มต้นปัก ใช้ส่วนประสมของดินที่เป็นขี้เถ้ากองถ่าน ใบหญ้าที่กองถมไว้นานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ไปรื้อมาใส่ ก็เลยออกมาพอชื่นใจแบบนี้ครับ
สะเต็บต่อมา...ผมทำในสิ่งที่ยากขึ้น นั่นคือการปลูกถั่วผักยาว ที่ยากขึ้นเพราะถั่วผักยาวอาจจะเคยสร้างศัตรูไว้มาก ดังนั้นเมื่อลงมือปลูกแบบอินทรีย์ (แบบธรรมชาติ) จึงมีมูลมากมายมาคอยทำร้าย ดั่งที่ใบฟ้องถึงร่องรอยความบอบซ้ำ ผมทำได้อย่างเดียวคือ การไปเด็ด หยิบหนอน และสังเกตสังกาเกือบจะเช้าเย็นเป็นประจำทุกวัน ตอนนี้กำลังรุ่งมากกว่าร่วง เลยให้รางวัลเป็นปลายไว้ไฝ่ให้เธอได้ยึดเกาะ อีกไม่นานคงได้มีหลานแน่นอนสำหรับผม...ถ้า..ไม่อ้อร้อเสียก่อน
นี่คือกองใบไม้ที่ผมกวาดๆมารวมกัน ใส่ขี้วัวไปพอควร ราดด้วยกากน้ำตาล ส่วนผสมเดาๆเอาครับ นานทีจะผลิกใต้มาไว้บน แต่เรื่องใบไม้ที่กวาดกับขี้วัวก็ใสเพิ่มตามโอกาส ทำไปเรื่อยๆ เปื่อยเมือ่ไรก็เมื่อนั้นครับ...ตั้งใจไว้ว่า จะต่อยอดโครงการปลูกต่อไป...แต่ตอนนี้ขอสองอย่างก่อน...(กลัวบูดครับขอโพสก่อน...ค่อยมาแต่งมาเสริมที่หลังนะครับ).
.
อนึ่ง..ขณะที่เขียนอยู่นี้ฝนกำลังตกหนักพอควร...แต่ไม่ทั้งวัน จะแวะมาเยี่ยม ทุกๆตอนบ่ายๆของทุกวัน ไม่ต้องถามว่าที่บ้านท่วมไหมนะครับ...ไม่ท่วมครับ แต่สวนยางอ่อนทุกแปลงของผม ก็เป็นดั่งรูปนะครับ...และเป็นมาหนึ่งเกือบอาทิตย์แล้ว...แต่ยังยิ้มได้ครับ....
ปาล์มราคาท้องถิ่น ก.กละ 6.50 และยางลดมาหน่อยนึงครับเหลือ ก.ก 115.00 บาท ประเด็นคือ ไม่มีปาล์มและยางจะขายครับ....
- บล็อกของ มานี มานะ วีระ ชูใจ
- อ่าน 7599 ครั้ง
ความเห็น
น้ำหวาน
13 พฤศจิกายน, 2010 - 21:16
Permalink
แวะมาขอผัก
แวะมาขอผักหวานข้างบ้าน อาหารข้างรั้ว ครอบครัวพอเพียง หลีกเลี่ยงสารเคมี
ซัก..........หมดนี้ได้ไหม วิ่งนำหน้าไปก่อนเลยนะคะ
เด่วหวานจะวิ่งตามหลังไปติดๆๆ ค้า
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:26
Permalink
ตามมาไวๆนะครับ
เสื้อผ้ามาซื้อเอาแถวบ้านพี่ก้ได้นะครับ...
ใจร้อนอยากให้ตามมาไว...
ยางกำลัง...ต้องการคนช่วยเก็บ..
ฮาาาา
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
doephuket
13 พฤศจิกายน, 2010 - 21:22
Permalink
รู้แล้ว
รู้แล้วที่งึมงัม งึมงัม อยุ่หลายวันมาแอบบปลูกผักหวานอยู่นี่เอง
นำหน้าไปก่อน แล้วจะตามครับ ตอนนี้หาผักอยู่
ว่าออออ นุ่งกางเกงขายาวสาวไม่ชอบพี่น้องเหอ คนถือจอบมาดแมนนั้นแหละแฟนฉาน นะสาวเหอ
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:24
Permalink
ตามหลัง
ไม่มีใครตามหลังหรือนำหน้าหรอกครับ...พี่ก็
มันเหมือนการขับรถบนถนนนะครับ
มีคันหน้า มีคันหลัง มีเราอยู่ตรงกลาง
แซงเท่าไรก้ไม่เคยเป็นที่หนึ่ง
ขณะเดียวกัน เราก็ไม่เคยตกท้าย...
อยู่ที่เป้าหมายครับ...ถนนอาจจะเส้นเดียวกัน...แต่เป้าหมาย ความมุ่งมั่นเราอาจจะไม่เท่ากัน...
เพราะความพอเพียงเรา...ไม่เท่ากันมั่งครับ...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
ดาวเรือง
14 พฤศจิกายน, 2010 - 00:13
Permalink
ขอดูรูปผักกาดนกเขา กับออกดิบ
อยากเห็นว่าหน้าตาเป็นอย่างไร อาจเคยเห็นที่สวีเดนเป็นวัชพืช เอาชัดๆนะคะ
มีรูปออกดิบด้วยไม๊คะ ไม่เคยเห็นค่ะ
สาวน้อย
14 พฤศจิกายน, 2010 - 00:18
Permalink
น้อยพอมีค่ะ..เอาะดิบ
นี่ค่ะ...เอาะดิบ...ออกดิบ ..ใช่มะคะ พี่มานะ..
ชีวืตที่เพียงพอ..
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:21
Permalink
แกงส้ม
ก้ได้ครับ...เป็นผักเหนาะก้อร่อย...ขอบคุณมากครับ...คุณน้อย
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:20
Permalink
กลับมาสู่เวปสีเขียว
เวปของเราคือเวปสวนครัว เวปสีเขียว
พอเพียงตามธรรมชาติเป็นส่วนตัว แต่แลกเปลื่ยน
วันนี้กลับมาสู่จุดเริ่มต้นอีกครังครับ...
หลังจากที่เขวไปนานพอดู
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
ตั้ม
14 พฤศจิกายน, 2010 - 04:59
Permalink
มามะมานี่...
ที่สวนเสียหายมากมั๊ย..เรื่องน้ำอะ..ดินเหมือนดินลูกรังเลย..ปลูกผักปลูกพืชได้ปะ..งามปะ (ที่สวนใหญ่บ้านคาผมดินจะเป็นอย่างนี้)
แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย
มานี มานะ วีระ ชูใจ
14 พฤศจิกายน, 2010 - 12:19
Permalink
เป้นดินที่ดี
แถวบ้านผมเป้นดินที่ดีที่สุดของทุ่งใหญ่ก็ว่าได้ครับ
เป็นดินที่นักเพาะเลี้ยงยางต้องการมากที่สุด....
รถหกล้อ...ขั้นต่ำ แปดร้อย ถึงพัน บาทครับ...
แต่ไม่มีใครขายหน้าดินครับ...ยกเวันจอมปลอกตอนปรับที่ปลูกยางใหม่...
ดินจะแดง..มาก ไม่มีหินเจือปน...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
หน้า