ชิมิชิมิ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ผักข้างบ้าน อาหารข้างรั้ว ครอบครัวพอเพียง หลีกเลี่ยงสารเคมี


เกือบเดือนแล้วตั้งแต่เริ่มมีโครงการ ผมก็มีแนวคิดที่จะทำปลูกผักอะไรสักอย่างที่เป็น ผักแบบอินทรีย์ปลอดสารพิษความรู้สึกตอนนั้นคือ ปลอดสารพิษก็ได้ อินทรีย์ก็ได้ร่วมกัน  แต่พอทำมาทำไป พี่โสทรบอกว่า เอาผักอินทรีย์นะครับ เหวงเลย

 เพราะผักปลอดสารพิษ เป็นผักที่สามารถใช้ปุ๋ยเคมีได้ ใช้ยาฆ่าแมลงได้ แต่ให้นับระยะปลอดภัยเอา..(ว้าวคุ้นๆนะสาวๆ) โครงการเหล่านั้นที่ทำเพิ่งเริ่มต้นจึงถูกพักและพับไปในที่สุด แต่เพื่อให้เข้ากับโครงการบ้านสวนเราที่รณรงค์ ให้พวกเราได้ปลูกผักอินทรีย์เพื่อรับปะทานกัน ประกายใสๆก็ผุดมาแวปวูบอีกครั้ง เป็นการลองทำดูแบบปฐมบท หากมันได้ผลจริงๆอาจจะขยายมากกว่านี้...มาดูกัน แอมๆ.....


     


 ผมเริ่มจากสิ่งที่ง่ายที่สุดสำหรับผมในการทำ นั่นคือผักหวานกับถั่วฝักยาว และมีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนคือ ทำเพื่อให้ลูกกิน มีพืชผักมากมายสำหรับชายทุ่งบ้านนอกแห่งนี้ ที่เป็นผักอินทรีย์โดยกำเนิด ผักกาดนกเขา ออกดิบ  ตำลึง ยอดมะม่วงหินมะพาน ดังนั้นสิ่งที่ผมปลูกอยู่นี้จึงเป็นการทดสอบตัวเองว่า เราทำได้หรือเปล่านะ(เพียงเท่านั่น) และถ้าทำได้ก็อาจจะได้แอบปลื้มตัวเองอยู่คนเดียว ได้ป้อนข้าวที่มีผักอินทรีย์เป็นกับข้าวให้ลูกได้ทาน ครับเริ่มจากเล็กๆง่ายๆ แล้วค่อยท้าท้ายกับสิ่งที่ใหญ่กว่านี้...ตามสะเต็บ 


   


จะเห็นได้ว่าระบบรากจะดีพอควร แม้ไม่ใส่ปุ่ยใดๆเลยตั้งแต่เริ่มต้นปัก ใช้ส่วนประสมของดินที่เป็นขี้เถ้ากองถ่าน ใบหญ้าที่กองถมไว้นานเท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ไปรื้อมาใส่ ก็เลยออกมาพอชื่นใจแบบนี้ครับ


  


 สะเต็บต่อมา...ผมทำในสิ่งที่ยากขึ้น นั่นคือการปลูกถั่วผักยาว ที่ยากขึ้นเพราะถั่วผักยาวอาจจะเคยสร้างศัตรูไว้มาก ดังนั้นเมื่อลงมือปลูกแบบอินทรีย์ (แบบธรรมชาติ) จึงมีมูลมากมายมาคอยทำร้าย ดั่งที่ใบฟ้องถึงร่องรอยความบอบซ้ำ ผมทำได้อย่างเดียวคือ การไปเด็ด หยิบหนอน และสังเกตสังกาเกือบจะเช้าเย็นเป็นประจำทุกวัน ตอนนี้กำลังรุ่งมากกว่าร่วง เลยให้รางวัลเป็นปลายไว้ไฝ่ให้เธอได้ยึดเกาะ อีกไม่นานคงได้มีหลานแน่นอนสำหรับผม...ถ้า..ไม่อ้อร้อเสียก่อน


  


นี่คือกองใบไม้ที่ผมกวาดๆมารวมกัน ใส่ขี้วัวไปพอควร ราดด้วยกากน้ำตาล ส่วนผสมเดาๆเอาครับ นานทีจะผลิกใต้มาไว้บน แต่เรื่องใบไม้ที่กวาดกับขี้วัวก็ใสเพิ่มตามโอกาส  ทำไปเรื่อยๆ เปื่อยเมือ่ไรก็เมื่อนั้นครับ...ตั้งใจไว้ว่า จะต่อยอดโครงการปลูกต่อไป...แต่ตอนนี้ขอสองอย่างก่อน...(กลัวบูดครับขอโพสก่อน...ค่อยมาแต่งมาเสริมที่หลังนะครับ).


.   


อนึ่ง..ขณะที่เขียนอยู่นี้ฝนกำลังตกหนักพอควร...แต่ไม่ทั้งวัน จะแวะมาเยี่ยม ทุกๆตอนบ่ายๆของทุกวัน  ไม่ต้องถามว่าที่บ้านท่วมไหมนะครับ...ไม่ท่วมครับ แต่สวนยางอ่อนทุกแปลงของผม ก็เป็นดั่งรูปนะครับ...และเป็นมาหนึ่งเกือบอาทิตย์แล้ว...แต่ยังยิ้มได้ครับ....


ปาล์มราคาท้องถิ่น ก.กละ 6.50 และยางลดมาหน่อยนึงครับเหลือ ก.ก 115.00 บาท ประเด็นคือ ไม่มีปาล์มและยางจะขายครับ....

ความเห็น

แวะมาขอผักหวานข้างบ้าน อาหารข้างรั้ว ครอบครัวพอเพียง หลีกเลี่ยงสารเคมี


ซัก..........หมดนี้ได้ไหม  วิ่งนำหน้าไปก่อนเลยนะคะ


เด่วหวานจะวิ่งตามหลังไปติดๆๆ ค้าLaughing

 

เสื้อผ้ามาซื้อเอาแถวบ้านพี่ก้ได้นะครับ...


ใจร้อนอยากให้ตามมาไว...


ยางกำลัง...ต้องการคนช่วยเก็บ..


ฮาาาา

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

รู้แล้วที่งึมงัม งึมงัม อยุ่หลายวันมาแอบบปลูกผักหวานอยู่นี่เอง


นำหน้าไปก่อน แล้วจะตามครับ ตอนนี้หาผักอยู่

ว่าออออ นุ่งกางเกงขายาวสาวไม่ชอบพี่น้องเหอ คนถือจอบมาดแมนนั้นแหละแฟนฉาน นะสาวเหอ

ไม่มีใครตามหลังหรือนำหน้าหรอกครับ...พี่ก็


มันเหมือนการขับรถบนถนนนะครับ


มีคันหน้า มีคันหลัง มีเราอยู่ตรงกลาง


แซงเท่าไรก้ไม่เคยเป็นที่หนึ่ง


ขณะเดียวกัน เราก็ไม่เคยตกท้าย...


อยู่ที่เป้าหมายครับ...ถนนอาจจะเส้นเดียวกัน...แต่เป้าหมาย ความมุ่งมั่นเราอาจจะไม่เท่ากัน...


เพราะความพอเพียงเรา...ไม่เท่ากันมั่งครับ...

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

อยากเห็นว่าหน้าตาเป็นอย่างไร อาจเคยเห็นที่สวีเดนเป็นวัชพืช  เอาชัดๆนะคะ


มีรูปออกดิบด้วยไม๊คะ  ไม่เคยเห็นค่ะ

นี่ค่ะ...เอาะดิบ...ออกดิบ ..ใช่มะคะ พี่มานะ..


ชีวืตที่เพียงพอ..

ก้ได้ครับ...เป็นผักเหนาะก้อร่อย...ขอบคุณมากครับ...คุณน้อย

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

เวปของเราคือเวปสวนครัว เวปสีเขียว


พอเพียงตามธรรมชาติเป็นส่วนตัว แต่แลกเปลื่ยน


วันนี้กลับมาสู่จุดเริ่มต้นอีกครังครับ...


หลังจากที่เขวไปนานพอดู

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

ที่สวนเสียหายมากมั๊ย..เรื่องน้ำอะ..ดินเหมือนดินลูกรังเลย..ปลูกผักปลูกพืชได้ปะ..งามปะ (ที่สวนใหญ่บ้านคาผมดินจะเป็นอย่างนี้)

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

แถวบ้านผมเป้นดินที่ดีที่สุดของทุ่งใหญ่ก็ว่าได้ครับ


เป็นดินที่นักเพาะเลี้ยงยางต้องการมากที่สุด....


รถหกล้อ...ขั้นต่ำ แปดร้อย ถึงพัน บาทครับ...


แต่ไม่มีใครขายหน้าดินครับ...ยกเวันจอมปลอกตอนปรับที่ปลูกยางใหม่...


ดินจะแดง..มาก ไม่มีหินเจือปน...

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

หน้า